Verdraagzaamheid

Dit weekend ben ik naar Amsterdam geweest.
Heel fijn. Ik heb het Rijksmuseum, het Anne Frank-huis en de Walletjes bezocht (nu ja, naar het laatste ben ik eens gaan kijken. Ik heb geen gebruik gemaakt van hun diensten, nee.)

Het Anne Frankhuis had grote impact op mij. Zo vreemd dat op de plaatsen waar ik stond, ooit Anne, Margot, Edith, Frank of andere joodse onderduikers gestaan hebben. Ook mijn jongere broer was onder de indruk. Ik was naar een foto aan het kijken toen ik Duitse toeristen hoorde. Mijn moeder fluisterde: "Ongelooflijk dat hier Duitsers zijn! Ik zou mij verschrikkelijk voelen als ik dit moest zien als Duitse!" Ik haalde mijn schouders op en zei: "Wir haben dass nicht gewusst." Mama snoof minachtend maar ging gewoon verder.

Anne Frank is 16 jaar geworden. De enige overlevende van het achterhuis was vader Otto Frank. Hij heeft het dagboek van zijn dochter gepubliceerd. "Zelfs al denk je dat je je dochter zo goed kent, er zijn gevoelens die je kinderen nooit zullen tonen aan hun ouders."

Het dagboek is vooral gepubliceerd om de mensen attent te maken op de ernst van vervolgingen voor ras, kleur en geloof. Iets wat, jammer genoeg, elke dag nog gebeurt.
Mensen zijn walgelijk. We zouden zo geweldig zijn en zo beschaafd, maar we maken nog steeds dezelfde fouten als 50 jaar geleden. Zeer beschaafd, ja, we kunnen fier zijn op onszelf...